Παρασκευή, 30 Μαρτίου 2007

άνεμος κουβάρι Διονύσης Χαριτόπουλος



ΑΝΕΜΟΣ ΚΟΥΒΑΡΙ
ΔΙΟΝΥΣΗΣ ΧΑΡΙΤΟΠΟΥΛΟΣ
Δεν έχεις φύγει και το ξέρω.
Δεν χρειάζεται τρόπος. Για να επιστρέψει κάποιος, πρέπει απαραίτητα να ‘χει φύγει. Νιώθω πόσο μ’ αγαπάς – πιο πολύ ακόμα κι απ’ όσο εγώ. Πιο πολύ. Και για όλη σου τη ζωή. Θα πεθάνουμε σίγουρα μαζί, γι’ αυτό δεν χρειάζεται να πεθάνει κανείς μας τώρα.
Έχουμε μέλλον και μάλιστα πολύ ευτυχισμένο.
Σελίδα 349

-Είναι ανοιχτοί λογαριασμοί. Είχες δίκιο… Τι να σου πω τώρα… Δεν καταλάβαινα πόση ευγένεια έχει η δική σου απόσυρση… Με τέτοια χυδαία λογική είμαστε οπλισμένοι οι άνθρωποι, να νομίζουμε «κλείσιμο» και «απομόνωση» ό,τι δε μας φέρνει σε επαφή με τον κάθε άσχετο…
Σελίδα 353

Πρώτη φορά στη ζωή μου και δεν μπορώ να διανοηθώ πως θα υπάρξει μια «ζωντανή» συνέχεια που δεν θα σε εμπεριέχει.
Σελίδα 359

Κι αν υπάρχει κάτι (και πολύ εγωιστικό) που ελπίζω να μην το κάνεις είναι το να πεθάνεις πριν από μένα.
Σελίδα 362