Πέμπτη, 17 Μαΐου 2007

Ψηλά τακούνια για πάντα ΙΟΥΣΤΙΝΗ ΦΡΑΓΚΟΥΛΗ



Ψηλά τακούνια για πάντα

Ιουστίνη Φραγκούλη-Αργύρη

Ελληνικά Γράμματα


-αν κάποια δικαιούται να φοράει ψηλά τακούνια αυτή είμαι εγώ, που είμαι κοντή και χρειάζομαι ύψος. Θα τα δαμάσω τα τακούνια, θα τα φοράω με μπλου τζιν. Επειδή χρειάζομαι μερικούς πόντους για να σας φτάσω εσάς τις άνετες, αντιγύρισε τον εμπαιγμό η Νάνσυ.
Σελίδα 64


-Δεν επικοινωνούμε, μου φαίνεται! Αυτή η ματαιοδοξία να δείχνετε όμορφες είναι κενή και άνευ λόγου. Για ποιον στολίζεστε; Για να αρέσετε στους άντρες; Δηλαδή όχι μόνο είμαστε τα αντικείμενα πόθου, φοράμε και το περιτύλιγμα για να πουλάμε ακατανίκητη συσκευασία, διακήρυξε η Αθηνά εκνευρισμένη που όλες οι φιλενάδες της, μέχρι και η Νάνσυ, έπεφταν θύματα της γυναικείας αυταρέσκειας.
Σελίδα 65


Τις ζωγράφισε και τις έξι μαζί με λατρευτική πιστότητα.
Τις ζωγράφισε ακίνητες, σοβαρές, έτοιμες για το μέλλον.
Τις ζωγράφισε χαλαρές, παιχνιδιάρες ανυποψίαστες για το αύριο.
Τις ζωγράφισε με τις ποδιές φτιαγμένες από σίδερο, θαρρείς.
Τις ζωγράφισε να κολυμπούν, να πετούν, να παίζουν, να ψιθυρίζουν η μια στ’ αυτί της άλλης.
Τις ζωγράφισε να τις χωρίζει ένας ποταμός αίματος.
Τις ζωγράφισε μοναχικές να τραβάει η καθεμιά το δρόμο της.
Τις ζωγράφισε λαμπερές γυναίκες με μια σειρά κόκκινα κοράλια στο λαιμό.
Τις ζωγράφιζε πιασμένες χέρι χέρι να χορεύουν με έκφραση ευτυχίας στα πρόσωπα.
Αυτή τη συλλογή την ονόμασε
«Οι συμμαθήτριες».
Σελίδα 165


Ένα δάκρυ αυλάκωσε την ξενυχτισμένη της όψη. Ένιωσε ξαφνικά το βάρος των 40 της χρόνων. Γιατί άραγε γιορτάζουν τα χρόνια τους οι άνθρωποι; Για να μην ξεχνιούνται; Ή για να πανηγυρίζουν εγωιστικά και αυθάδικα την τυχαία τους ύπαρξη;
Σελίδα 280


Περισσότερα στο μπλογκ της Ιουστίνης: http://ioustini.blogspot.com/