Παρασκευή, 7 Σεπτεμβρίου 2007

Αράχνες...


Γράμμα στη μάννα με ... δύο ν

Κατερίνα Σταματίου - Παπαθεοδώρου

ΚΑΛΥΔΩΝ

Η Στέλλα μου αφηγήθηκε τις προάλλες μια πολύ συγκινητική στιγμή απ' τη ζωή της, που έδειχνε πόσο πολύ σ' αγαπούσε από μικρή. Είχε αρρωστήσει ο πατέρας -λέει- και ήσουν μαζί του στο νοσοκομείο του Βόλου. Τη μέρα που θα γυρίζατε, η Στέλλα απ' τη χαρά της -που γύριζες εσύ- βρήκε στο μπαούλο διάφορα σεντόνια, κουρτίνες, καλά ρούχα, και τα έστρωσε απ' την αυλή μας μέχρι εκεί που έφταναν, στον δρόμο, για να περάσεις εσύ...
Σελίδα 55-56


Εγώ σού 'στρωσα βιβλία... όσα έχω.




Φθινοπώριασε. Καλά θα ήταν να βγουν τα βιβλία μου στα βιβλιοπωλεία, γιατί δεν τους αξίζουν οι αράχνες τόσο καιρό στις αποθήκες...

ΣΕΡΓΙΑΝΙ: